It’s nine o’clock and he’s still in bed. It’s time he got up.
ساعت نُه است و او هنوز خواب — وقتش رسیده بلند شود
دقت کنید: got up گذشته است ولی معنیاش الان است. همین نکتهی اصلی این درس است.
ساختار it’s time وقتی به کار میرود که کاری باید تا حالا انجام میشد ولی نشده. یعنی فقط نمیگوید «وقتش است» — یک گلایهی کوچک هم تویش هست.
این ساختار سه شکل دارد و یکی از آنها عجیب است: بعد از it’s time فعل را گذشته میآوریم، درحالیکه دربارهی همین الان حرف میزنیم. خیلی از زبانآموزها اینجا اشتباه میکنند.
در این مقاله هر سه شکل را با جدول و مثال یاد میگیرید و دربارهی تفاوت ظریفشان صحبت میکنیم. در پایان تمرین و آزمون هست.
سه شکل این ساختار
هر سه جملهی زیر یک چیز میگویند، ولی قالبشان فرق دارد:
💡 یک قالب چهارم هم هست — با اسم
وقتی بعدش اسم میآید، همهچیز ساده است:
It’s time for breakfast. — وقت صبحانه است
It’s time for bed. — وقت خواب است
چرا فعل گذشته میآید
در شکل سوم فعل گذشته است، ولی جمله دربارهی الان یا آینده حرف میزند. این همان «گذشتهی غیرواقعی» است که در I wish و شرطی نوع دوم هم دیدهاید.
گذشتهی واقعی
He got up at seven yesterday.
دیروز ساعت هفت بلند شد. اتفاق افتاده.
گذشتهی غیرواقعی
It’s time he got up.
هنوز بلند نشده. جمله دربارهی همین الان است.
💡 خانوادهی یکسان
این سه ساختار همه فعل گذشته میگیرند و همه دربارهی حال حرف میزنند:
I wish I had a car.
If I were you…
It’s time we left.
اگر یکی را بلد باشید، هر سه را بلدید. دربارهی این خانواده کاربرد wish و hope را ببینید.
💡 با was یا were؟
در حالت رسمی were درستتر است، ولی در گفتار روزمره was هم شنیده میشود:
✅ It’s time I were going. — رسمی
✅ It’s time I was going. — گفتاری و رایج
high time و about time
دو ترکیب دیگر هم هست که دقیقاً همان ساختار را میگیرند، فقط لحنشان تندتر است:
high time — تأکید روی تأخیر
It’s high time I bought a new pair of jeans.
خیلی وقت است باید شلوار جدید میخریدم.
about time — بالاخره شد
It’s about time this road was completed.
دیگر وقتش شده این جاده تمام شود. ماههاست کار میکنند.
💡 یک قاعدهی مهم
با high time و about time معمولاً فقط شکل سوم به کار میرود — یعنی فاعل و فعل گذشته:
✅ It’s high time you learned to drive.
⚠️ It’s high time to learn to drive. — کمکاربرد و ضعیف
اشتباهات رایج فارسیزبانها
❌ It’s time we go home.
✅ It’s time we went home.
خطای ۱ — بعد از فاعل، فعل باید گذشته باشد.
❌ It’s time you to go.
✅ It’s time for you to go.
خطای ۲ — قبل از مفعول، for لازم است.
❌ It’s time for go home.
✅ It’s time to go home.
خطای ۳ — for فقط قبل از اسم یا ضمیر میآید، نه فعل.
❌ It’s time that we left.
✅ It’s time we left.
خطای ۴ — that اینجا اضافه است.
❌ It’s the time we left.
✅ It’s time we left.
خطای ۵ — the نمیخواهد.
❌ It was time he gets up.
✅ It was time he got up.
خطای ۶ — با was هم فعل گذشته میماند.
💡 ریشهی خطای اول
در فارسی میگوییم «وقتش است برویم» — فعل حال. مغزمان همین را به انگلیسی ترجمه میکند و we go میسازد. ولی انگلیسی اینجا گذشته میخواهد.
تمرین
📝 شکل درست فعل را بنویسید یا خطا را بگیرید
آزمون
در حال بارگذاری آزمون…
سؤالات متداول
درسهای مرتبط و ادامهی یادگیری
مشاوره رایگان و تخصصی سلامزبان
در انتخاب دوره، تعیین سطح یا مسیر یادگیری گرامر سؤال دارید؟
🎓 مشاهده کلاسهای آموزش آنلاین
بعد از ورود به لینک، در بخش سرفصلها دروس رایگان ۱ و ۶ را ببینید