در ده درس گذشته یاد گرفتی جمله بسازی. این درس یک لایه‌ی تازه اضافه می‌کند: درخواست مؤدبانه به انگلیسی. جمله‌ی ۱۵۱ می‌گوید What do you want? و جمله‌ی ۱۵۳ می‌گوید What would you like to eat? — هر دو یک معنی دارند، اما در یک رستوران واقعی فقط دومی را می‌شنوی. در کنارش با I’d rather برای ترجیح، و با کلمه‌های both، any و all آشنا می‌شوی.
🧭 این درس کجای مسیر است؟
این درس، بخش ۱۱اُم از مجموعه‌ی ۹۰۰ جمله پرکاربرد مکالمه انگلیسی است — جمله‌های ۱۵۱–۱۶۵.
تصویر و فایل صوتی درس
اول یک بار فایل صوتی را کامل گوش بده، بعد سراغ جدول جمله‌ها برو. گوش دادنِ قبل از خواندن، تلفظ را درست در ذهن جا می‌اندازد.
۱۵ جمله‌ی درخواست و ترجیح با ترجمه و تلفظ
هر جمله سه ستون دارد: متن انگلیسی، تلفظ تقریبی فارسی و معنی. دو ستون فارسی فقط چرخ کمکی‌اند — بعد از جدول توضیح داده‌ایم چرا باید هرچه زودتر کنارشان بگذاری.
| # | English | تلفظ | معنی فارسی |
|---|---|---|---|
| ۱۵۱ | What do you want? | وات دو یو وانت؟ | چه می‌خواهی؟ |
| ۱۵۲ | I want a cup of coffee. | آی وانت اِ کاپ آو کافی | یک فنجان قهوه می‌خواهم. |
| ۱۵۳ | What would you like to eat? | وات وود یو لایک تو ایت؟ | چه میل دارید بخورید؟ |
| ۱۵۴ | Please give me a piece of pie. | پلیز گیو می اِ پیس آو پای | لطفاً یک تکه پای به من بدهید. |
| ۱۵۵ | Which one would you like, this one or that one? | ویچ وان وود یو لایک، دیس وان اور دَت وان؟ | کدام را می‌خواهید، این یکی یا آن یکی؟ |
| ۱۵۶ | It doesn’t matter to me. | ایت دازنت مَتِر تو می | برای من فرقی نمی‌کند. |
| ۱۵۷ | I’d like to talk with Mr. Jones or Mr. Smith. | آید لایک تو تاک ویت میستِر جونز اور میستِر اسمیث | می‌خواهم با آقای جونز یا آقای اسمیت صحبت کنم. |
| ۱۵۸ | I’m sorry, but both of them are busy right now. | آیم ساری، بات بوث آو دِم آر بیزی رایت نو | متأسفم، اما هر دویشان الان سرشان شلوغ است. |
| ۱۵۹ | Wouldn’t you like some coffee? | وودنت یو لایک سام کافی؟ | قهوه میل ندارید؟ |
| ۱۶۰ | I’d rather have some tea, if you don’t mind. | آید رَدِر هَو سام تی، ایف یو دُنت مایند | اگر اشکالی ندارد، ترجیح می‌دهم چای بخورم. |
| ۱۶۱ | Do you know any of those people? | دو یو نو اِنی آو دوز پیپل؟ | هیچ‌کدام از آن آدم‌ها را می‌شناسی؟ |
| ۱۶۲ | Two or three of them look familiar. | تو اور تری آو دِم لوک فِمیلیِر | دو سه نفرشان آشنا به نظر می‌رسند. |
| ۱۶۳ | All of those people are friends of mine. | اُل آو دوز پیپل آر فرندز آو ماین | همه‌ی آن آدم‌ها دوستان من هستند. |
| ۱۶۴ | Which one of those men is Mr. Taylor? | ویچ وان آو دوز مِن ایز میستِر تِیلور؟ | کدام‌یک از آن مردها آقای تیلور است؟ |
| ۱۶۵ | Is he the tall man on the left? | ایز هی د تال مَن آن د لفت؟ | آیا او همان مرد قدبلند سمت چپ است؟ |
مهم: این جدول یک چرخ کمکی است، نه مقصد
دو ستون تلفظ فارسی و معنی فارسی که بالا دیدی، روش علمی یادگیری زبان نیستند. آن‌ها را گذاشته‌ایم چون در روزهای اول، برای بعضی زبان‌آموزان راه را باز می‌کنند. اما اگر به آن‌ها عادت کنی، همان‌ها جلوی پیشرفتت را می‌گیرند.
❌ چرا تلفظ فارسی علمی نیست؟
الفبای فارسی صداهای انگلیسی را ندارد. صدای th در think، صدای w در water و مصوت کوتاه i در sit هیچ معادل فارسی ندارند.
وقتی می‌نویسیم «تَنکس»، در واقع داریم یک تلفظ غلط را در ذهنت ثبت می‌کنیم. مرجع درست، فقط و فقط فایل صوتی است.
❌ چرا ترجمه‌ی فارسی علمی نیست؟
هر بار که جمله را از راه فارسی می‌فهمی، مغزت یک واسطه می‌سازد: English ← فارسی ← معنا. این واسطه موقع حرف زدن هم برمی‌گردد و باعث مکث می‌شود.
زبان‌آموز روان، این مسیر را دارد: English ← معنا. بدون توقف در فارسی.
✅ روش علمی: انگلیسی را با انگلیسی یاد بگیر
به دیوار نگو «دیوار» و بعد ترجمه کن به wall. مستقیم به همان دیوار بگو wall. تصویر ← کلمه‌ی انگلیسی، بدون توقف در فارسی.
سه گام برای همین درس:
۱. بار اول با ستون فارسی بخوان تا بفهمی چه خبر است.
۲. بار دوم ستون‌های فارسی را با دست بپوشان و فقط انگلیسی را بخوان. سعی کن معنا را حس کنی، نه ترجمه.
۳. بار سوم فقط فایل صوتی را گوش بده، بدون هیچ متنی. اگر جمله را فهمیدی، آن جمله واقعاً مال توست.
📌 این مهم‌ترین مهارت کل مسیر است. کامل توضیحش داده‌ایم: تمرین فکر کردن با زبان انگلیسی — بخوان و از همین امروز شروع کن.
پنج نکته‌ای که این درس را کاربردی می‌کند
۱. I want تقریباً بی‌ادبانه است
این مهم‌ترین نکته‌ی درس است و در کتاب‌های درسی کمتر گفته می‌شود. I want a coffee از نظر گرامری درست است، اما در کافه و رستوران خشک و طلبکارانه شنیده می‌شود — مثل اینکه در فارسی بگویی «قهوه می‌خوام» به‌جای «یه قهوه لطفاً». شکل طبیعی: I’d like a coffee یا Could I have a coffee? ⚠️ استثنا: با بچه‌ها و در جمع خیلی خودمانی want عادی است.
۲. ’d کوتاه‌شده‌ی would است، نه had
در جمله‌های ۱۵۷ و ۱۶۰ می‌بینی I’d. اینجا یعنی I would. راه تشخیص ساده است: اگر بعدش like، rather یا فعل ساده آمد ⇒ would. اگر شکل سوم فعل آمد ⇒ had. و چون would فعل مدال است، بعدش فعل ساده می‌آید — همان قاعده‌ی درس ۹.
۳. غیرقابل‌شمارش‌ها با «ظرف» شمرده می‌شوند
در فارسی می‌گوییم «یک قهوه» اما در انگلیسی coffee غیرقابل‌شمارش است. پس یک واحد شمارش می‌آوریم: a cup of coffee (جمله ۱۵۲) · a piece of pie (جمله ۱۵۴). همین‌طور: a glass of water، a slice of bread، a piece of advice.
۴. both برای دو تا، all برای بیشتر
جمله‌ی ۱۵۸ می‌گوید both of them چون دقیقاً دو نفرند (آقای جونز و آقای اسمیت). جمله‌ی ۱۶۳ می‌گوید all of those people چون تعدادشان بیشتر است. ❌ both of these three غلط است — both همیشه و فقط برای دو چیز.
۵. سؤال منفی یعنی تعارف، نه سؤال واقعی
جمله‌ی ۱۵۹: Wouldn’t you like some coffee? این در واقع سؤال نیست، تعارف است — مثل «قهوه نمی‌خوری؟» در فارسی. جواب هم بر اساس واقعیت داده می‌شود نه شکل سؤال: اگر می‌خواهی Yes, please و اگر نه No, thanks. این همان قاعده‌ی جواب سؤال منفی است که در درس ۸ دیدی.
نردبان ادب — یک درخواست، پنج سطح
هر پنج جمله یک چیز می‌خواهند، اما لحنشان زمین تا آسمان فرق دارد. از پایین‌ترین سطح تا مؤدبانه‌ترین:
| جمله | سطح ادب | کجا به کار می‌رود | نکته |
|---|---|---|---|
| Give me a coffee. | ⛔ خیلی خشک | تقریباً هیچ‌جا | دستوری — شبیه امر کردن |
| I want a coffee. | ⚠️ خشک | بین دوستان خیلی نزدیک | در رستوران بی‌ادبانه است |
| I’ll have a coffee. | ✅ عادی | رستوران و کافه | رایج‌ترین شکل سفارش |
| I’d like a coffee. | ✅ مؤدبانه | همه‌جا — امن‌ترین | اگر شک داری، این را بگو |
| Could I have a coffee, please? | 🌟 خیلی مؤدبانه | رسمی، با غریبه | مؤدبانه‌ترین شکل |
گرامر این درس را عمیق‌تر بخوان
سه موضوع این درس — افعال مدال، شمارش‌پذیری و ضمایر نامعین — هر کدام مقاله‌ی کامل خودشان را دارند:
🥤 اسم شمارش‌پذیر و غیرقابل‌شمارشچرا a cup of coffee و نه a coffee؟ واحدهای شمارش، تفاوت much و many و لیست استثناها — دقیقاً موضوع نکته‌ی ۳.
📖 حروف تعریف a، an و theکِی a می‌آید و کِی هیچ حرف تعریفی لازم نیست؟ پایه‌ی جمله‌های ۱۵۲ و ۱۵۴ همین است — با ۳۶ مثال و دو آزمون.
💡 گرامر را کِی بخوانم؟
اول جمله‌ها را یاد بگیر و به‌کار ببر؛ بعد سراغ قاعده‌اش برو. گرامر وقتی جا می‌افتد که چند جمله‌ی واقعی از آن ساختار در ذهنت باشد — نه برعکس.
مکالمه‌ی کوتاه: سفارش دادن در کافه و شناختن یک آشنا
دو دوست وارد کافه می‌شوند. تمام ساختارهای درس — would like، I’d rather، both و ضمایر نامعین — در همین چند خط تکرار می‌شوند.
🔑 عبارت‌های کلیدی این مکالمه
I’d like… — می‌خواهم — مؤدبانه‌ترین شکل رایج درخواست
I’d rather… — ترجیح می‌دهم — بعدش فعل ساده می‌آید
if you don’t mind — اگر اشکالی ندارد — نرم‌کننده‌ی درخواست
look familiar — آشنا به نظر رسیدن
It doesn’t matter to me — برای من فرقی نمی‌کند
🎧 چطور تمرین کنم؟
۱. کل مکالمه را دو بار بلند بخوان — یک بار عادی، یک بار با همان سرعت فایل صوتی.
۲. نقش یکی از دو نفر را بگیر و جای دیگری سکوت کن؛ بعد جا عوض کن.
۳. همان موقعیت را با کلمات خودت از نو بساز. اگر کسی را برای تمرین نداری، با ربات چت انگلیسی همین سناریو را اجرا کن.
📌 برای دیدن مکالمه‌های کامل‌تر در همین موقعیت، سراغ مکالمات موضوعی — بخش «رستوران و کافه» برو.
اشتباه‌های رایج فارسی‌زبان‌ها
❌ I want a coffee, please.
✅ I’d like a coffee, please.
از نظر گرامری غلط نیست، اما در رستوران و کافه خشک و طلبکارانه شنیده می‌شود. please هم آن را نجات نمی‌دهد.
❌ I’d like to going home.
✅ I’d like to go home.
بعد از would like to فعل به شکل ساده می‌آید. would فعل مدال است و شکل ing نمی‌گیرد.
❌ I’d rather to have tea.
✅ I’d rather have tea.
برخلاف would like to، بعد از would rather هیچ toیی نمی‌آید. این دو را با هم قاطی نکن.
❌ Two coffees, please. (در معنی دو نوع قهوه)
✅ Two cups of coffee, please.
coffee غیرقابل‌شمارش است و برای شمردنش واحد لازم داری. البته در کافه‌ی خودمانی two coffees هم شنیده می‌شود، اما شکل درست همان اولی است.
❌ Both of these three books.
✅ All of these three books.
both فقط و فقط برای دو چیز است. برای سه تا و بیشتر all می‌آید.
آزمون این درس
۸ سؤال از همین ۱۵ جمله. روی گزینه بزن تا جواب و توضیحش را ببینی.
سؤالات متداول
؟ واقعاً «I want» بی‌ادبانه است؟
در موقعیت رسمی و با غریبه بله — خشک و طلبکارانه شنیده می‌شود. بین دوستان نزدیک و با بچه‌ها کاملاً عادی است. قاعده‌ی ساده: اگر طرف را نمی‌شناسی، I’d like بگو.
؟ فرق «I’d like» و «I’ll have» چیست؟
هر دو در رستوران درست‌اند. I’ll have کمی مستقیم‌تر و رایج‌تر در آمریکاست، I’d like کمی مؤدبانه‌تر و امن‌تر. اگر شک داری دومی را بگو.
؟ چرا بعد از would rather هیچ to نمی‌آید؟
چون rather خودش قید است و would فعل مدال. مدال‌ها همیشه فعل ساده می‌گیرند. اما would like یک عبارت جداست که to می‌خواهد. این دو را جدا حفظ کن.
؟ کِی some و کِی any؟
قاعده‌ی کلی: some در جمله‌ی مثبت و any در سؤالی و منفی. اما در تعارف از some استفاده می‌شود حتی در سؤال — مثل جمله‌ی ۱۵۹: Wouldn’t you like some coffee?
؟ در کافه واقعاً می‌گویند «two coffees»؟
بله، در گفتار خودمانی رایج است و کسی ایراد نمی‌گیرد. اما در نوشتار و آزمون شکل درست two cups of coffee است. این یکی از آن مواردی است که گفتار و گرامر رسمی کمی فاصله دارند.
؟ چرا می‌گویید تلفظ فارسی و ترجمه علمی نیست، ولی خودتان نوشته‌اید؟
چون برای روزهای اول در را باز می‌کنند. الفبای فارسی صداهای th و w را ندارد، پس تلفظ فارسی همیشه تقریبی و کمی غلط است. راه درست این است که بعد از دو سه بار، ستون‌های فارسی را بپوشانید و فقط با انگلیسی کار کنید.
جمع‌بندی
🎯 سه چیزی که از این درس باید بماند
۱. در رستوران و با غریبه همیشه I’d like بگو، نه I want.
۲. would like to go اما would rather go — بدون to.
۳. both فقط برای دو تا · all برای بیشتر.
این درس ظاهراً درباره‌ی سفارش قهوه است، اما در واقع دارد به تو لحن یاد می‌دهد — چیزی که هیچ فرهنگ لغتی نشان نمی‌دهد. یک جمله می‌تواند از نظر گرامری بی‌عیب باشد و باز هم شنونده را برنجاند. از اینجا به بعد، هر بار که چیزی می‌خواهی، یک لحظه مکث کن و بپرس: «با غریبه‌ام یا با دوستم؟» جواب همین سؤال تعیین می‌کند کدام پله‌ی نردبان ادب را انتخاب کنی. زبان‌آموزانی که این ظرافت‌ها را یاد گرفته‌اند، تجربه‌شان را اینجا نوشته‌اند.
مشاوره رایگان و تخصصی سلام‌زبان
در انتخاب دوره یا مسیر یادگیری سؤال دارید؟
🎓 مشاهده کلاس‌های آموزش آنلاین
(بعد از ورود به لینک، در بخش سرفصل‌ها دروس رایگان ۱ و ۶ را ببینید)
محسن متین؛ بنیان‌گذار سلام‌زبان و مدرس زبان انگلیسی با بیش از ۲۰ سال سابقه. او می‌گوید بزرگ‌ترین شوک زبان‌آموزان ایرانی در خارج این است که می‌فهمند جمله‌شان درست بوده، اما لحنشان غلط — و کسی هم به آن‌ها نگفته بود.