I used to smoke.
قبلاً سیگار میکشیدم — ولی دیگر نه
ساختار used to یعنی کاری که قبلاً عادت بود و حالا نیست. همین «دیگر نیست» را هیچ زمان دیگری نمیرساند.
در فارسی برای عادت گذشته میگوییم «قبلاً … میکردم» یا «سابقاً …». انگلیسی برای همین یک ساختار مخصوص دارد که هم کوتاهتر است و هم یک نکتهی پنهان دارد: آن عادت دیگر وجود ندارد.
مشکل اینجاست که سه ساختار خیلی شبیه هم وجود دارند: used to، be used to و get used to. ظاهرشان تقریباً یکی است ولی معنایشان کاملاً فرق میکند.
در این مقاله اول used to را کامل یاد میگیرید، بعد دربارهی تفاوتش با would و دو ساختار مشابه صحبت میکنیم و در پایان با تمرین و آزمون تثبیتش میکنید.
ساختار used to
عادت گذشته
I used to play football.
قبلاً فوتبال بازی میکردم — ولی دیگر نه.
حالت گذشته
There used to be a shop here.
اینجا مغازهای بود — الان نیست.
💡 تلهی املایی مهم
در حالت منفی و سؤالی، حرف d حذف میشود:
✅ I did not use to smoke.
❌ I did not used to smoke.
چون did خودش نشانهی گذشته است.
used to یا would
هر دو برای عادت گذشته به کار میروند، ولی would یک محدودیت مهم دارد.
used to — برای عادت و حالت
I used to be shy.
قبلاً خجالتی بودم. حالت و ویژگی هم میگیرد.
would — فقط برای عادت تکرارشونده
Every summer we would go to the sea.
هر تابستان دریا میرفتیم. فقط کارِ تکراری.
❌ I would be shy.
✅ I used to be shy.
کلمهی would با فعل حالت مثل be نمیآید.
❌ I would have a car.
✅ I used to have a car.
برای مالکیت هم would نمیآید.
❌ I would live in Tehran.
✅ I used to live in Tehran.
زندگی کردن یک حالت است، نه کار تکراری.
✅ یک قاعدهی امن
اگر شک داشتید، used to بگویید — همهجا کار میکند. کلمهی would فقط برای کارهای تکراری امن است.
💡 درس کاربرد would
کلمهی would کاربردهای دیگری هم دارد — در شرطی، درخواست مؤدبانه و آینده در گذشته. برای یادگیری کامل، درس کاربرد would در انگلیسی را ببینید.
be used to و get used to
این دو ساختار ظاهرشان شبیه است ولی معنایشان هیچ ربطی به عادت گذشته ندارد.
used to — گذشته، تمام شده
I used to live here.
قبلاً اینجا زندگی میکردم. دیگر نه.
be used to — الان عادت دارم
I am used to living here.
به زندگی اینجا عادت دارم. الان هم هستم.
💡 تفاوت کلیدی — بعدش چه میآید
در used to بعدش فعل ساده میآید.
در be/get used to بعدش اسم یا ing.
چون آنجا to حرف اضافه است، نه بخشی از مصدر. برای یادگیری کامل دربارهی این تفاوت، مقالهی Gerund و Infinitive را ببینید.
اشتباهات رایج فارسیزبانها
❌ I did not used to smoke.
✅ I did not use to smoke.
خطای ۱ — در منفی حرف d حذف میشود.
❌ Did you used to live here?
✅ Did you use to live here?
خطای ۲ — در سؤالی هم همان قاعده.
❌ I use to play football.
✅ I used to play football.
خطای ۳ — در مثبت حتماً used.
❌ I am used to smoke.
✅ I am used to smoking.
خطای ۴ — بعد از be used to، ing میآید.
❌ I would be shy when I was young.
✅ I used to be shy when I was young.
خطای ۵ — would با فعل حالت نمیآید.
❌ I used to going there.
✅ I used to go there.
خطای ۶ — بعد از used to فعل ساده میآید.
❌ He is used to get up early.
✅ He is used to getting up early.
خطای ۷ — همان قاعدهی ing.
💡 یک تجربهی واقعی
یکی از زبانآموزان تعریف میکرد: «همیشه بین used to و be used to گیج میشدم. معلمم گفت به فعلِ کمکی نگاه کن — اگر am/is/are قبلش هست، یعنی عادتِ الان. اگر نیست، یعنی گذشته.»
تمرین
📝 جمله را کامل کنید
آزمون
در حال بارگذاری آزمون…
سؤالات متداول
درسهای مرتبط و ادامهی یادگیری
📚 مسیر ادامهی یادگیری این درس
🎯 جمعبندی
مشاوره رایگان و تخصصی سلامزبان
در انتخاب دوره، تعیین سطح یا مسیر یادگیری گرامر سؤال دارید؟
🎓 مشاهده کلاسهای آموزش آنلاین
بعد از ورود به لینک، در بخش سرفصلها دروس رایگان ۱ و ۶ را ببینید